Kısa Özgeçmiş

24 Kasım 1983 Perşembe günü, saat 02.30′da Çorum`un Osmancık ilçesinde dünyaya gelmişim. İlkokulu Osmancık Atatürk İlköğretim Okulu`nda, ortaokulu Osmancık Anadolu Lisesi’nde, liseyi ise Çorum Fen Lisesi’nde okudum. 5 Temmuz 2007 Perşembe günü Marmara Üniversitesi İkt. ve İdr. Bil. Fak. İktisat Bölümü`nden mezun oldum. Halen İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Anabilim Dalı’nda yüksek lisans eğitimime devam etmekte  ve memleketim Osmancık`ta yayınlanan bir yerel gazetede de köşe yazarlığı yapmaktayım.

Peki ben nasıl biriyim?

“Nevi Şahsına Münhasır”!

İddialı bir laf olacak belki ama, her yönümle “nevi şahsına münhasır” (kendine özgü) bir insanım. İlerleyen başlıklarda bunu çok daha iyi gözlemleyeceksiniz.

Duygusal, hatta kimi zaman fazlasıyla duygusal, mütevazı, zaman zaman son derece asabi, ama genelde kendi halinde bir insanım. Yazılarıma bakıp da aldanmayın! Herkese ve herşeye karşı sevgi doluyum. Ama bu sevgi pıtırcığı (!) durumum, ülkem ve milletim aleyhine çalışanlarla, bilerek-bilmeyerek “gaflet ve dalalet, ve hatta hıyanet içinde” bulunanlar için geçerli değildir!

Sevdiği bir işe dört elle değil, adeta kırk elle sarılan bir insanım. ancak aynı zamanda keyfime müthiş düşkünüm. İrade konusunda biraz zayıf bir yapım olsa da, tuttuğu zaman “Nuh”u bırakın “peygamber” bile demeyen kuvvetli bir inadım vardır!

Hem Kemalist, Hem Milliyetçi, Hem Demokrat!

Belli bir siyasi akımın, görüşün, hizbin temsilcisi değilim. Elbette son seçimlerde oy verdiğim belli bir parti var. Ama bu tercih, siyasetin ve siyasilerin gidişatına göre rahatlıkla değişebilecek bir tercihtir. Size belki inanılmaz, belki saçma, hatta belki kaypakça gelecek ama Kemalizmi, Türk milliyetçiliğini ve sosyal demokrasiyi tek bir potada eritebilmiş bir insanım. Sözgelimi Deniz Gezmiş’e de, Alparslan Türkeş’e de saygım büyüktür.

Yeme Alışkanlıklarım

Yemek yemeyi severim ve bundan dolayı da epey yerim. Pek yemek ayırt etmem, ama bazı yemekleri çok severim. Patates yemekleri, kırmızı ve beyaz et yemekleri, kuru ve taze fasulye; çorbalardan Ezogelin, Yayla ve Tarhana favorimdir. Veee tabii ki pilav! Çok açsam, bir tencere pilavı, yeterli miktarda yoğurtla tek başıma yiyebilirim! (Eh, ne de olsa annemizin kızlık soyadı Pilavcı!) Aynı şey, bir bütün haşlanmış tavuk için de geçerli! Sakatat yemeklerinden kokoreçi pek bir severim. Yalnız balıkla pek aram yoktur. Ama deniz ürünlerinden midye dolmayı çok severim.

Fizik

Şimdi bunca yemek saydıktan sonra “Kesin şişkonun teki” diye düşünmüşsünüzdür. Hayır, değilim. yaşıma ve boyuma göre kilom normal aslında. (76 kiloyum.) Kollarım, bacaklarım ince bile sayılır ama nedense benden yarım metre önden giden koca bir göbeğim var! Aileden gelen bir özellikle olsa gerek, orta boylu bir insanım. (Boyum 1,75.) Muhteşem yakışıklı bir insan değilim belki ama tipsiz de değilim. Yıllardır çektiğim miyop-astigmat göz rahatsızlığı nedeniyle, epeyce kalın camlı bir gözlük kullanıyorum. Hem de taa 2,5 yaşımdan beri! Ayrıca yine gözlerimde bulunan şaşılık rahatsızlığı nedeniyle 7 yaşımda iki gözümden birden ameliyat oldum. Sonradan öğrendiğime göre doktorum Doç. Dr. Ahmet F. Nohutçu‘nun benim ameliyatımda kullandığı yöntem, kendisinin ilk defa denediği bir yöntemmiş! Zaten ameliyat öncesi fotoğraflarımın çekilmesinden pirelenmiştim ama, ne bileyim!

Bütün bu bozukluklara rağmen, insanların söylediklerine göre doğuştan sürmeli ve çok güzel bir renge (yeşil) haiz gözlere sahipmişim.

Müzik Zevkim

Müzik tercihim ağırlıklı olarak Türk Halk ve Türk Sanat Müziği yönündedir, ancak çok da fazla müzik türü ayrımı yapmam. Orhan Hakalmaz, Sanat Güneşimiz Zeki Müren, Zara, Cem Karaca, Barış Manço, Tolga Çandar, Zekai Tunca, Ahmet Özhan, zaman zaman Yavuz Bingöl favori sanatçılarımdır. Ayrıca sadece iyi bir dinleyici değil, iyi de bir söyleyiciyimdir. Bu konuda da iddialıyım. İcra konusunda “benim” diyen şarkıcıyı cebimden çıkartırım! Ama bu konu, sahne şovu için geçerli değil maalesef!

Okumak

Okumayı çok severim. Ne bulursam okurum. Gazete, kitap, dergi, hiç fark etmez. Hatta bazen yolda yerdeki veya camları kapatmak için kullanılan bir gazete parçasını dahi okumak için durup uzun uzun vakit geçirdiğim dahi olmuştur. Belli başlı sevdiğim yazarlar; José Mauro de Vasconcelos, Oktay Sinanoğlu, Metin Aydoğan, Hulki Cevizoğlu, Aziz Nesin, Esendal, Emin Çölaşan, Ayşe Kulin ve Erol Mütercimler gibi yazarlardır. Gazetelerde günü gününe takip etmeye çalıştıklarım ise Oktay Ekşi, Mehmet Yakup Yılmaz, Serdar Turgut, Bekir Coşkun, Ertuğrul Özkök, Yavuz Donat, Ahmet Hakan Coşkun, Hadi Uluengin, Hasan Pulur, Hasan Cemal, Taha Akyol ve Yılmaz Özdil’dir. Ayrıca kovulana kadar Emin Çölaşan’ı da büyük bir dikkatle takip etmekteydim. Halen de internetteki yazılarını -o yazdıkça- okurum. Şimdiyse sırf Çölaşan’ı okumak için her gün Sözcü alıyorum.

İçecek-İçki

Bu konuda ise “olmazsa olmaz”larım vardır. Cafe-kahvehane, ev ve işyeri ortamlarında hemen hep çayı tercih ederim. Ama illa da “demleme” olacak! Poşet çayı, veya halk ağzıyla “sallama çay”ı hiç ama hiç sevmem. Eğer demleme çay yoksa tercihim “sade Nescafe” olur. Türk kahvesi içeceksem de “şekerli”… Aynı durum çay ve kahve için de geçerli: Çok şekerli içerim. Öyle ki, bir fincan çaya beş, kahveye altı şeker atarım! Alkol alınacaksa da tercihim her zaman rakı, ortamına göre de kırmızı şaraptır. “Ağzıyla içenler”denim, içince sapıtmam. Çok da içmem zaten, çünkü bünyem kaldırmaz pek. Zaten içkiyi çok seven biri de değilimdir. On yıl içmesem bir kere bile aramam. Ancak bunun yanında, yakın zamana kadar ciddi bir sigara tiryakisiydim. Öyle ki, sigaram günde sık sık bir paketi aşardı. Bunda da tercihim -reklam olmazsa- Tekel 2001 ve Winston idi. Ancak 1 Ocak 2010 tarihi itibarıyla ben de dumansız hayata geçmiş, yani sigarayı bırakmış bulunuyorum…

Blog Hakkında

Şimdiiii gelelim işin özüne… Bu sayfada, “Blogroll” kısmında verdiğim linkler, benim esas blog sayfalarım. Oradaki yönlendirmelerle yazılarımı inceleyebilirsiniz.

“Ne bileyim,

Belki daha bin türlü huyum vardır.

Ama ne lüzum var

Hepsini sıralamaya?

Onlar da bunlara benzer…

(Orhan Veli)”